Mosquito fauna (Diptera: Culicidae) of the Iranian islands in the Persian Gulf II. Greater Tonb, Lesser Tonb and Kish Islands
در Journal of Natural History به چاپ رسیده است. علاقمندان جهت دریافت متن کامل مقاله می توانند با اینجانب مکاتبه فرمایند.
Larval habitats and biodiversity of anopheline mosquitoes (Diptera: Culicidae) in a malarious area of southern Iran
که معرف خصوصیات لانه های لاروی و تنوع زیستی ناقلین مالاریا در شهرستان بشاگرد استان هرمزگان است در مجله Journal of Vector Borne Diseases به چاپ رسیده است. علاقمندان برای دریافت متن کامل مقاله می توانند آن را از لینک زیر دانلود نمایند:
http://www.mrcindia.org/journal/issues/492091.pdf
http://www.afpmb.org/sites/default/files/whatsnew/2007/Methods_Anonpheles_Research.pdf
مقالاتي كه در مورد آنوفل هاي ايران منتشر شده اند در سال ۲۰۰۵ توسط آقاي دكتر صداقت بوده كه ۲۴ آنوفل را براي ايران معرفي كرده اند. مقاله منتشر شده توسط آقاي دكتر آذري حميديان در سال ۲۰۰۷ نيز اين ليست را به ۲۸ گونه شامل سيبلينگ ها افزايش داده است. بعد از انتشار اين مقالات آقاي دكتر عشاقي آنوفل سوپرپكتوس را شامل دو فرم مرفولوژيك و ۳ ژنوتايپ معرفي كرده اند و اعتقاد داشته اند كه اين گونه را مي توان به دو گونه تقسيم كرد. البته آقاي دكتر نداف كه آنوفل فلووياتيليس را شامل دو گونه T و Vدر سال 1998 معرفي كرده بودند مقاله اي در سال 2003 منتشر كرده اند و فقط گونه T را تاييد كرده اند. اخيرا آقاي دكتر دين پرست هم مقاله اي در مورد آنوفل هيركانوس گروپ منتشر كرده اند و آن را شامل يك عضو جديد دانسته اند.
اعتقاد بنده براي معرفي گونه هاي جديد كه در سالهاي اخير با توجه به مطالعات ملكولي به فهرست آنوفل هاي ايران اضافه شده اند،انجام مطالعات تكميلي و پرورش آزمايشگاهي اين گونه ها و گرفتن نتاج بارور از آنهاست تا يتوان گونه جديد را تاييد كرد. با وجود اين طبق مطالعات ذكر شده در حال حاضر 31 گونه آنوفل (شامل سيبلينگ ها) در ايران داريم.
مقاله فون پشه های جزایر خلیج فارس توسط آقای دکتر آذری حمیدیان و همکاران منتشر شد. علاقمندان می توانند متن کامل مقاله را از لینک زیر دانلود کنند
Mosquito (Diptera: Culicidae) fauna of Iranian islands in the Persian Gulf
http://www.lon.ir/up/uploads/1273148602.pdf
http://www.upload4files.tk/download.php?file=287985c61d4430c498382d9c76f346cd
برای این کار یک مجموعه دارای چهار اتاق حدودا 20-15 متری باید اختصاص یابد. یک اتاق برای پرورش لارو و اتاق دوم برای پرورش بالغ و اتاق سوم برای نگهداری حیوانات آزمایشگاهی مانند خرگوش و یا خوکچه هندی در نظر گرفته شود. اتاق چهارم به عنوان رختکن و دفترکار مسئول انسکتاریوم در نظر گرفته می شود. به این مجموعه سرویس بهداشتی مجهز به سینک ظرفشویی و حمام نیز باید افزوده شود. اتاق پرورش حیوانات آزمایشگاهی باید تهویه کافی و نور مناسب داشته باشد. بهتر است این حیوانات در یک مجموعه جداگانه نگهداری شوند. در صورتی که بتوان اتاق نگهداری لارو و بالغ را به صورت یک انکوباتور بزرگ با تنظیم دما و نور و رطوبت در آورد بسیار ایده ال خواهد بود. دیوارهای این اتاقها باید با ورقه های آلومینیومی و یا کاشی پوشیده شود تا قابل شستشو باشد. خروجی اتاق لارو و بالغ و همچنین خروجی مجموعه انسکتاریوم باید دارای دو در پشت سر هم برای جلوگیری از فرار پشه ها باشد. برای کشتن پشه هایی که از داخل کیجها فرار کرده اند دستگاه حشره کش الکتریکی UV در اتاق لارو و بالغ نصب می شود. رعایت نظافت شرط اساسی برای نگهداری یک کلنی خوب است. پس از آماده شدن قفسه های آلومینیومی سه طبقه دو تا را در اتاق لارو و دو تا را که فاصله طبقات آن بیشتر از در اتاق بالغ قرار می دهیم. برای نگهداری مراحل نابالغ (تخم – لارو و شفیره) از ظروف پلاستیکی در دار مخصوص نگهداری نان که در بازار موجود است استفاده می شود. بدین ترتیب که مطابق شکل قسمت داخل در آن بریده شده و به جای آن توری ریز باف با چسب مایع رازی چسبانده می شود. داخل این ظروف نگهداری لارو (کووت) با آب معمولی با درجه حرارت مناسب (25-22) درجه تا دو سوم حجم آن پر می شود. کاغذ A4 یا A5 که قسمت داخل آن بریده شده و فقط کادر دور آن به قطر 3 سانتیمتر مانده به آرامی بر روی سطح آب گذاشته می شود تا شناور بر روی ان باقی بماند. سپس تخمهای آنوفل را به آرامی از ظرف مخصوص تخمریزی به داخل این کادر می ریزیم. علت گذاشتن کادر کاغذی جلوگیری از چسبیدن تخمها به جداره ظرف و از بین رفتن آنهاست. دمای اتاق لارو باید بین 30- 25 درجه باشد و دمای آب نباید به کمتر از 20 درجه سقوط کند. با بخاری برقی و دستگاه ترموستات خودکار دمای مطلوب را تنظیم می کنیم. دو روز بعد در این شرایط تخمها تفریخ می شوند و لارو سن یک از آن خارج می شود. آنوفل 4 مراحل لاروی دارد که باید در این ظرف طی شود. از روز دوم پس از خروج لاروهای سن یک مقدار بسیار کمی از غذای مخصوص آکواریوم ماهی مدل نیروزا را که از قبل به نسبت مساوی از دو نوع سبز و قرمز ترکیب شده بر روی سطح آب می پاشیم. باید توجه داشت که دادن غذا باید متناسب با میزان مصرف آن باشد. لاروهای سن یک تغذیه کمی دارند و دادن غذای بیش از حد باعث کدر شدن و آلودگی آب و مرگ و میر لاروها می شود. با افزایش سن لاروها به سن 2 به کمک توری لارو گیر هر 300-250 لارو را به یک ظرف جداگانه منتقل می کنیم. تعداد بیشتر لارو در یک ظرف باعث می شود تغذیه نامطلوبی داشته باشند و مرگ و میر آنها افزایش یابد. علاوه بر این پشه های بالغی که از این لاروها بدست می آیند جثه ضعیفتری دارند و تخم کمتری می گذارند. آب ظروف لاروی محتوی لاروهای سن 3 و 4 در صورتی که کدر شده باشد باید تعویض شود. برای این کار تمام محتویات ظرفی را که می خواهیم آب آن را تعویض کنیم در یک شیر صاف کن با توری ریز می ریزیم تا لاروها بر روی توری باقی بمانند. سپس آنها را در یک ظرف جدید که از قبل آب کرده ایم می ریزیم. ظرف قبلی با آب و مایع ظرفشویی کاملا شسته شده و می گذاریم تا خشک شود و در روزهای بعد مورد استفاده قرار می دهیم. غذای لاروی باید هر روز یکبار در صورت مصرف داده شود. پس از اینکه لاروها به شفیره تبدیل شدند باید هر روز شفیره ها را به کمک پوآر بداشته و درون لیوانهای یکبار مصرف ریخته و درون کیج پشه های بالغ قرار دهیم. یک کلاه قیفی ساخته شده از کاغذ بر روی این لیوانها قرار داده می شود تا از ورود پشه های بالغ به درون ظروف جلوگیری بعمل آید و فقط پشه هایی که از شفیره خارج می شوند بتوانند به داخل قفس رها شوند.
چون پشه های بالغ برای تخمریزی نیاز به خونخواری دارند، از یکی از سه روش زیر می توان استفاده کرد:
1- دستگاه تغذیه مصنوعی
2- استفاده از خرگوش داخل کیج
3- استفاده از خوکچه داخل کیج
قفس های مخصوص نگهداری پشه ها چوبی مکعبی به ابعاد 30 و یا 50 و یا 80 سانتیمتر است. قفسهای کوچک برای انتقال پشه ها و قفس های بزرگ برای نگهداری و خونخواری آنها مورد استفاده است. این قفسها با توری حریر ریز باف پوشانده می شوند. می توان از آلومینیوم و توری ریز باف آلومینیومی هم برای ساخت این قفسها استفاده نمود. خرگوش و یا خوکچه درون قفس مخصوص نگهداری دربسته از طریق آستین تعبیه شده بر روی کیج بالغ وارد آن شده و چراغهای اتاق بالغ را خاموش می کنیم تا پشه های ماده خونخواری کنند. طول مدت خونخواری بین دو تا 4 ساعت باید در نظر گرفته شود. یک دو ساعت قبل از خونخواری پنبه آغشته به محلول قند 5% را که بر روی کیج برای تغذیه پشه ها قرار داده ایم بر می داریم و پس از خونخواری مجددا آن را سر جایش قرار می دهیم. این پنبه باید هر روز به محلول قند آغشته شود و طوری چلانده شود تا آب از آن چکه نکند و خیلی هم خشک نباشد. هر 3 روز یکبار باید این پنبه را دور انداخت و یک پنبه جدید جایگزین آن نمود تا از رشد قارچها جلوگیری شود.
24 ساعت پس از خونخواری پشه ها کاسه ملامین یا چینی کوچک که تا دو سوم از آب تمیز لوله پر شده داخل قفس پشه ها می گذاریم. پشه ها حدود 48 تا 72 ساعت بعد از خونخواری اقدام به تخمریزی در این ظرف آب می کنند. روی لیوانهای حاوی شفیره با قیف کاغذی پوشانده می شود تا از ورود پشه های بالغ به آن و تخوریزی درون آنها جلوگیری شود. تخمها را 24 ساعت بعد از قفس برداشته و همانطور که قبلا گفته شد وارد ظرف لاروی می کنیم. پس از خالی کردن ظرف تخم دوباره آن را آب کرده و درون قفس می گذاریم تا پشه هایی که موفق به تخمریزی نشده اند این کار را انجام دهند.
دمای اتاق بالغ بین 24-28 درجه سانتیگراد باید تنظیم شود. دستگاه تنظیم نور باید طوری تنظیم شود تا 14 ساعت روشن و 10 ساعت خاموش باشد. دستگاه رطوبت ساز (یا دستگاه بخور سرد) باید رطوبت را بین 50 تا 70 درصد نگه دارد.
از رنگ آمیزی انسکتاریوم و استعمال مواد خوشبو کننده، حشره کش و مواد مشابه باید در محیط انسکتاریوم جلوگیری بعمل آید. کاربرد حشره کش در اطراف انسکتاریوم هم مضر خواهد بود.
|
|
یک اظهار نظر جدید برگرفته از مطالعات میدانی (فیلدی) در کشور پرو نشان می دهد که می توان با کمک پشه های بالغ، حشره کش هایی که برای کنترل آنها استفاده می شود وارد چرخه زندگیشان کرد. این تحقیق نشان می دهد که پشه ها برای کنترل خودشان کارآیی بیشتری از انسان دارند.
محققین یک موسسه بیوتکنولوژی و تحقیقات بیولوژیک در بریتانیا که بر روی مسائل بهداشتی در کشور پرو کار می کند، به یک روش جدید برای کنترل پشه هایی که قابلیت انتقال بیماری ویروسی تب دانگ را به انسان دارند دست یافته اند. آنها پشه های Aedes aegypti را وادار کرده اند که حشره کش ها را به محل های تخمریزی و نشو و نمای لاروی خود منتقل کنند و بدینوسیله لاروهای آنها را که در این اماکن در حال رشد و نمو هستند، از بین برده اند.
همانطور که می دانید مراحل لاروی همه پشه ها در زیستگاههای آبی زندگی می کنند. پشه های بالغ که در این اماکن تولید می شوند برای تخمریزی و ادامه چرخه زندگیشان به زیستگاههای آبی مراجعه می کنند. این عادت رفتاری اهداف کلیدی برای کنترل پشه ها و بیماری های منتقله توسط آنهاست، اما به خاطر اینکه خیلی از زیستگاههای لاروی مخفی و دور از دسترس انسان هستند، سمپاشی آنا توسط حشره کش ها معمولا مشکل، زمان بر و گران است. به همین علت دانشمندان سطوحی را که پشه های بالغ در آنها استراحت می کنند با یک حشره کش بی خطر، پایدار و قوی سمپاشی کرده اند. این حشره کش می تواند توسط پشه های بالغ منتقل شود اما فقط لاروهای آنها را می کشد و اثری بر روی بالغین ندارد. به خاطر اینکه هر پشه ماده بالغ چندین بار در این اماکن استراحت نموده و برای تخمریزی به زیستگاه لاروی مراجعه می کند، اثر لاروکش در این زیستگاههای آبی مختلف هر روزه تقویت می شود.
استفاده از پشه بالغ به عنوان ابزار انتقال لاروکش، باعث کنترل بسیار هدفمند این حشرات می شود، چرا که هر زیستگاه لاروی که عمومی تر باشد مقادیر بیشتری از لاروکش به آن منتقل می شود و اثر کنترلی بالاتر می رود.
این روش جدیدی برای مبارزه با پشه هاست و یکی از محققین موسسه بهداشتی آیفاکار در تانزانیا یک مدل ریاضی ارائه کرده است که چگونه می توان این یافته جدید را برای کنترل پشه های ناقل مالاریا و فیلاریازیس بکار برد.
بر گرفته از:
http://www.rothamsted.ac.uk/corporate/PressReleases/PressReleases.php?PRID=64
کولکس پیپینز
خوشبختانه کلید جامع پشه های خانواده کولیسیده ایران توسط آقای دکتر شهیاد آذری حمیدیان و دکتر هاربک (موزه تاریخ طبیعی لندن) منتشر شده است. متن کامل این کلید را می توانید از ایشان به آدرس ایمیل زیر درخواست نمایید:
آنوفل استفنسی
اینجانب احمدعلی حنفی بجد، دكتراي حشره شناسی پزشکی و استاد گروه حشره شناسي پزشكي و مبارزه با ناقلين دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران هستم. بنده متولد سال ۱۳۵۲ در شهرستان بیرجند و متاهل می باشم.